Het komt vaak voor dat de wensen van particuliere initiatiefnemers niet passen binnen het huidige omgevingsplan (voorheen bestemmingsplan). Zo heeft bijvoorbeeld veel vrijkomende agrarische bebouwing nog de bestemming ‘agrarisch’ in het omgevingsplan. Om een andere functie, zoals bewoning, of een combinatie van wonen en werken mogelijk te maken, is meestal een ‘BOPA’ (buitenplanse omgevingsplanactiviteit) nodig. Het kan ook voorkomen dat een uitbreiding van het bouwvlak nodig is om de wensen van initiatiefnemers te realiseren. Ook dan is een BOPA nodig.

Een BOPA-procedure is een proces waarbij de initiatiefnemer onderzoekt of zijn of haar wensen verenigbaar zijn met de belangen van de omwonenden en andere belanghebbenden. Ook moet deze ontwikkeling passen binnen het gemeentelijk beleid. Als deze verschillende belangen niet met elkaar botsen, kan aan de gemeenteraad om toestemming worden gevraagd voor een BOPA. Omdat BOPA-procedures ingewikkeld zijn en veel tijd kosten, stellen wij altijd eerst een principeverzoek op. In het principeverzoek vragen we of de gemeente aan de ontwikkelingen mee wil werken, en zo ja, op welke voorwaarden. Als dit aan het begin van de procedure helder is, kan de procedure efficiënt doorlopen worden, zodat de initiatiefnemers niet onnodig op kosten worden gejaagd.